Blijvende verandering

In Madagaskar heeft de overheid de scholen van Terre des Hommes inmiddels zelf overgenomen. Hierdoor is goed onderwijs nu en in de toekomst gegarandeerd, ook zonder onze directe hulp.

Kinderarbeid in micamijnen

Kinderen geven advies

In Zuidoost-Azië hebben honderden kinderen en jongeren meegewerkt aan het ASEAN (Association of Southeast Asian Nations) actieplan tegen kinderarbeid. 60% van hun aanbevelingen is opgenomen in een actieplan dat 221 miljoen kinderen raakt.

India: naar school dankzij een fiets

Ook in de deelstaat Jharkhand in India haalden we kinderen uit de micamijn. Dankzij de actie ‘Geef een fiets, verander een leven’ kregen Gudda en 595 andere kinderen in afgelegen dorpen een fiets. Daarop kunnen ze snel en veilig naar school, zodat ze niet in een micamijn hoeven te werken.

Wereldwijd moeten dagelijks 138 miljoen kinderen onder de 12 jaar werken. En door de bezuinigingen op ontwikkelingshulp neemt dat risico toe. Kinderen werken vaak in gevaarlijke, ongezonde omstandigheden. Bijvoorbeeld in Anosy, Madagaskar, waar duizenden kinderen in de micamijnen moeten werken om te overleven. Hierdoor kunnen ze niet naar school en hebben ze geen kans op een betere toekomst.

Madagaskar: kinderen gaan nu naar school

In Madagaskar leerden we kinderen op te komen voor hun rechten. Hun ouders kregen voorlichting over het belang van onderwijs. Daarnaast kregen ze hulp om een beter inkomen te verdienen, bijvoorbeeld met een moestuin.

Ook zijn ze als groep gestart met sparen, om onverwachte kosten op te kunnen vangen. We zorgden voor scholen, schoolmaaltijden en beter onderwijs. Zodat kinderen kunnen leren voor hun toekomst.

‘Toen ik vier jaar was ging ik voor het eerst mee naar de micamijn’, vertelt de 13-jarige Randria uit Madagaskar. Zijn ouders leefden vroeger van de landbouw, maar door droogte had het gezin niet genoeg te eten. Daarom moesten alle kinderen helpen in de micamijn. Voor een zak mica van 50 kilo kreeg het gezin maar een euro uitbetaald.

Randria’s familie ontving zaaigoed en is lid geworden van een lokale spaargroep. Zijn oom Boba is nu actief lid van het lokale comité dat kinderarbeid in de micamijnen in de gaten houdt.

Net als Randria gaan duizenden kinderen uit India en Madagaskar weer naar school. Maar de vraag naar mineralen groeit enorm, als gevolg van de energietransitie. Daarom blijven we strijden tegen kinderarbeid in mijnen.

Mica is een glanzend mineraal dat wordt gebruikt in producten, zoals elektronica, verf en cosmetica. De winning ervan gaat gepaard met ernstige uitbuiting en kinderarbeid. ‘Ik vond het niet fijn om in de mijn te werken’, zegt Randria. ‘We sorteerden mica van acht uur ’s ochtends tot vier uur ’s middags. Ik kreeg er rugpijn van en ik voelde me ziek.’

Gelukkig gaat Randria nu naar school. Hij leert lezen, schrijven en rekenen en hij voetbalt graag met zijn vrienden. ‘Later wil ik mijn ouders geld kunnen geven om eten van te kopen’, zegt hij. Randria heeft schoolspullen gekregen, hij krijgt warme maaltijden op school en hij is lid van de kinderrechtenclub.