In de rubriek help/hulp komen een kind en een hulpverlener uit een van de Terre des Hommes’ programma’s aan het woord. Dit keer het verhaal van Aschmita (17 jaar) uit Nepal.
Aschmita & Bhawana uit Nepal
Lees meer over het SCROL-project
Hulp
Help
‘Nepal is een land waar de digitale transformatie razendsnel gaat, maar de bescherming van kinderen in de online wereld blijft nog achter. Als vertegenwoordiger van WYESHR - een partnerorganisatie van het SCROL-programma van Terre des Hommes - heb ik een bijzonder onderzoek begeleid waarbij kinderen in de leiding waren. Kinderen als Ashmita en haar schoolgenoten waren niet alleen deelnemers, maar ook onderzoekers met een eigen stem. Ze hebben onderwerpen onder de aandacht gebracht die volwassenen vaak over het hoofd zien. Het heeft ervoor gezorgd dat overheidsbeleid nu vaak beter aansluit bij wat kinderen écht nodig hebben.
Zwijgen doorbreken
In Nepal houdt bijna één op de vijf kinderen negatieve online ervaringen voor zich, vaak uit angst voor stigma of een gebrek aan vertrouwen in volwassenen. Onze missie was om dit zwijgen te doorbreken. De kinderen stelden zelf de onderzoeksvragen op, gedreven door hun eigen zorgen over cyberpesten en online uitbuiting. Mijn rol was met name faciliterend: ik bood de methodiek aan, terwijl jongeren zelf de leiding hadden bij het documenteren en ordenen van de informatie. De regie lag volledig bij de kinderen zelf.
Een treffend voorbeeld van groei zag ik bij Ashmita. Haar transformatie van een verlegen meisje naar een leider van informatiebijeenkomsten voor andere jongeren was inspirerend. Samen bedachten we praktische strategieën, waardoor zij haar zenuwen overwon en haar zelfvertrouwen groeide. Dit leidde tot een cruciaal moment: de kinderen gingen zelf het gesprek aan met ouders en docenten over onder meer ethiek en het toestemming vragen van een volwassene aan kinderen over het plaatsen van hun foto’s op sociale media.’
‘Ik ben lid van de Red Ant Child Club op mijn school. Dat is een club voor kinderen tussen de 10 en 18 jaar. We komen bij elkaar om te praten over onze rechten, onderwijs en online veiligheid. In Nepal is internet steeds belangrijker, maar daar zitten ook negatieve kanten aan. Online gevaren liggen op de loer: soms sturen vreemden rare berichten, of krijgen jongeren te maken met cyberpesten. Veel kinderen durven daar uit schaamte niets over te zeggen. Wij zijn er ook om hen te laten zien dat ze niet alleen staan.
Meedoen aan onderzoek
Via het SCROL-programma kreeg ik de kans om mee te helpen met een onderzoek naar preventie van online seksuele uitbuiting. Omdat wij als clubleden al veel wisten over online veiligheid, mochten we meeschrijven aan de onderzoeksvragen en aan een officieel adviesrapport met hierin de visie van kinderen over het onderwerp. In het begin was ik super zenuwachtig. In Nepal zijn we gewend om vooral te luisteren naar ouderen en niet om hen vragen te stellen over moeilijke dingen zoals internetveiligheid of consent (toestemming vragen voor bijvoorbeeld een foto). Maar door zelf data te verzamelen en onderzoek te doen, draaiden we de rollen om. We leerden niet alleen hoe we risico's zoals grooming (online benaderen van jongeren voor seksueel contact) kunnen herkennen, maar ook hoe we onze kennis kunnen overdragen op volwassenen.
Een van de meest bijzondere momenten was het interviewen van leraren en ouders over hun digitale kennis. Terwijl veel volwassenen in Nepal worstelen met de snelle online veranderingen, luisterden ze echt naar mij. Het feit dat wij zelf de vragenlijsten hadden opgesteld, gaf me een enorm gevoel van trots: ik werd eindelijk serieus genomen.’
‘Het was onze missie om het zwijgen te doorbreken’
Bhawana, sociaalwerker SCROL Nepal
‘Ik werd eindelijk serieus genomen’
Ashmita (17 jaar), Nepal
In de rubriek help/hulp komen een kind en een hulpverlener uit een van de Terre des Hommes’ programma’s aan het woord. Dit keer het verhaal van Aschmita (17 jaar) uit Nepal.
Aschmita & Bhawana uit Nepal
Lees meer over het SCROL-project
Hulp
‘Ik ben lid van de Red Ant Child Club op mijn school. Dat is een club voor kinderen tussen de 10 en 18 jaar. We komen bij elkaar om te praten over onze rechten, onderwijs en online veiligheid. In Nepal is internet steeds belangrijker, maar daar zitten ook negatieve kanten aan. Online gevaren liggen op de loer: soms sturen vreemden rare berichten, of krijgen jongeren te maken met cyberpesten. Veel kinderen durven daar uit schaamte niets over te zeggen. Wij zijn er ook om hen te laten zien dat ze niet alleen staan.
Meedoen aan onderzoek
Via het SCROL-programma kreeg ik de kans om mee te helpen met een onderzoek naar preventie van online seksuele uitbuiting. Omdat wij als clubleden al veel wisten over online veiligheid, mochten we meeschrijven aan de onderzoeksvragen en aan een officieel adviesrapport met hierin de visie van kinderen over het onderwerp. In het begin was ik super zenuwachtig. In Nepal zijn we gewend om vooral te luisteren naar ouderen en niet om hen vragen te stellen over moeilijke dingen zoals internetveiligheid of consent (toestemming vragen voor bijvoorbeeld een foto). Maar door zelf data te verzamelen en onderzoek te doen, draaiden we de rollen om. We leerden niet alleen hoe we risico's zoals grooming (online benaderen van jongeren voor seksueel contact) kunnen herkennen, maar ook hoe we onze kennis kunnen overdragen op volwassenen.
Een van de meest bijzondere momenten was het interviewen van leraren en ouders over hun digitale kennis. Terwijl veel volwassenen in Nepal worstelen met de snelle online veranderingen, luisterden ze echt naar mij. Het feit dat wij zelf de vragenlijsten hadden opgesteld, gaf me een enorm gevoel van trots: ik werd eindelijk serieus genomen.’
‘Ik werd eindelijk serieus genomen’
Help
Bhawana, sociaalwerker SCROL Nepal
‘Het was onze missie om het zwijgen te doorbreken’
‘Nepal is een land waar de digitale transformatie razendsnel gaat, maar de bescherming van kinderen in de online wereld blijft nog achter. Als vertegenwoordiger van WYESHR - een partnerorganisatie van het SCROL-programma van Terre des Hommes - heb ik een bijzonder onderzoek begeleid waarbij kinderen in de leiding waren. Kinderen als Ashmita en haar schoolgenoten waren niet alleen deelnemers, maar ook onderzoekers met een eigen stem. Ze hebben onderwerpen onder de aandacht gebracht die volwassenen vaak over het hoofd zien. Het heeft ervoor gezorgd dat overheidsbeleid nu vaak beter aansluit bij wat kinderen écht nodig hebben.
Zwijgen doorbreken
In Nepal houdt bijna één op de vijf kinderen negatieve online ervaringen voor zich, vaak uit angst voor stigma of een gebrek aan vertrouwen in volwassenen. Onze missie was om dit zwijgen te doorbreken. De kinderen stelden zelf de onderzoeksvragen op, gedreven door hun eigen zorgen over cyberpesten en online uitbuiting. Mijn rol was met name faciliterend: ik bood de methodiek aan, terwijl jongeren zelf de leiding hadden bij het documenteren en ordenen van de informatie. De regie lag volledig bij de kinderen zelf.
Een treffend voorbeeld van groei zag ik bij Ashmita. Haar transformatie van een verlegen meisje naar een leider van informatiebijeenkomsten voor andere jongeren was inspirerend. Samen bedachten we praktische strategieën, waardoor zij haar zenuwen overwon en haar zelfvertrouwen groeide. Dit leidde tot een cruciaal moment: de kinderen gingen zelf het gesprek aan met ouders en docenten over onder meer ethiek en het toestemming vragen van een volwassene aan kinderen over het plaatsen van hun foto’s op sociale media.’
Ashmita (17 jaar), Nepal